
در اوج دلتنگی و دل شکستگی ،در نهایت بی کسی و بغض
،زمانی که همه فراموشت کرده اندو محبت و دوستی را از تو
دریغ می کنند،آن زمان که دستی نمی بینی تا به یاریت بشتابد
و شانه های خسته و غمگینت را پناهی باشد ،بدان که همیشه
گوش شنوایی منتظر شنیدن غصه های توست
.آرام غصه هایت را بگو ، بغض های کهنه و نشکسته ات را در
حضورش بشکنو از جاری شدن اشک های بی بهانه ات شرم
نکن
.